Μεγαλόχαρη

Μεγαλόχαρη

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Καύση των νεκρών

Με αφορμή το θέμα της καύσης των νεκρών ενσκύπτουμε στο ζήτημα και καταθέτουμε μερικές σκέψεις.
Αρχικά, έχει αξία να σημειώσουμε πώς προσέγγιζαν το θέμα στην αρχαία Ελλάδα. Η ταφή ή η καύση στην εποχή των αρχαίων Ελλήνων, επιβάλλεται από θρησκευτική ανάγκη και όχι μόνο για λόγους υγιεινής σε περιπτώσεις ομαδικών θανάτων όπως σε περίπτωση πολέμων. Αρκεί απλώς ένα ράντισμα του νεκρού με χώμα, ώστε να εξευμενισθεί και να μη γίνει ον που επιτίθεται και τιμωρεί. Αυτό το καθήκον εκτελεί η Αντιγόνη στο νεκρό σώμα του αδελφού της Πολυνείκη και αψηφά τη θανατική ποινή που της επιβάλλει ο Κρέων

Τι είναι η Θεία Λειτουργία;

Τι είναι η Θεία Λειτουργία; Το κορυφαίο γεγονός επάνω στη γη. Λίγος άρτος γίνεται Σώμα Χριστού και λίγος οίνος Αίμα Χριστού. Ο Χριστός πού γίνεται Εμμανουήλ καί παρατείνεται στούς αιώνες, αὐτό είναι η Θεία Λειτουργία. Αυτό θα γίνεται «εις το διηνεκές»,«πάντα καί διά πάντα». Ο Ίδιος  παρέδωσε τό Μυστήριο αυτό το βράδυ του Μυστικού Δείπνου με την εντολή να πράττουμε το ίδιο λέγοντας: «τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν».

Φαρισαίοι

Η ομάδα αυτή των Ιουδαίων ανήκει και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, με την έννοια ότι δημιουργήθηκε στην πρώτη και ήκμασε στην δεύτερη. Θα μπορούσαμε να τους πούμε τους συνεχιστές των «Ασιδαίων» για τους οποίους γίνεται αναφορά στα βιβλία των Μακκαβαίων. Οι τελευταίοι τοποθετούνται στον 3ο π.Χ. αιώνα τότε που ο πολιτισμός των Ελλήνων επιδρά στους Ιουδαίους.

Οἱ «τέχνες» τοῦ Θεοῦ

Ἡ χρήση τῶν ὑλικῶν τῆς γῆς ἀπό τούς ἀνθρώπους γιά τήν ἐξυπηρέτησή τους διαμορφώνει τίς περιόδους τῆς ἱστορίας. Ἔτσι, ἔχουμε τήν ἐποχή τοῦ Λίθου καί στήν συνέχεια τήν ἐποχή τοῦ Χαλκοῦ μέ τίς ἀντίστοιχες ὑποπεριόδους. Μποροῦμε νά προσδιορίσουμε χρονικά τήν ἐποχή αὐτή ἀπό τό 3000-1100 π.Χ. Αὐτές οἱ περίοδοι ὅσο ἡ ἐπιστήμη ἀναπτύσσεται γίνονται πιό συγκεκριμμένες ἀλλά πάντοτε μιλοῦμε κατά προσέγγιση διότι ἡ μετάβαση ἀπό τήν μιά ἐποχή στήν ἐπόμενη δέν μπορεῖ νά προσδιοριστεῖ αὐστηρά.

«Δύο παιδίσκαι τόν ἴδιο δεσπότη δορυφοροῦσι»

Τά τελευταία χρόνια ὑπάρχει ἀπό μερίδα ἀνθρώπων μιά ἔντονη ἀμφισβήτηση τῶν κειμένων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης σέ τέτοιο σημεῖο πού  ἐπηρεάζονται καί κάποιοι πιστοί, καί αὐτό κατά την γνώμη μας, γιατί δέν γνωρίζουν καί αὐτοί βασικές διδασκαλίες γι᾽αὐτό τό πρῶτο τμῆμα τῆς Θείας Ἀποκαλύψεως. Μπορεῖ ὅμως νά ὑπάρξει Καινή Διαθήκη- αὐτήν τήν ἀποδέχονται ὅλοι- χωρίς τήν Παλαιά Διαθήκη;